Dialog internetowy

0
192

Dialog internetowy jest tylko jednym z wielu rodzajów dialogu, lecz nie trzeba jednak dowodzić, że ważnym. Każde nowe medium musi doprowadzić do wyodrębnienia się specyficznej odmiany dialogu.

  • Internet jest środkiem przekazu o nieznanych wcześniej możliwościach i znacznie różni się od przedinternetowych mediów.
  • Internet powoduje alienację jednostek i ich niezdolność do porozumienia się.
  • Internet stwarza szczególne i zasadniczo odmienne od innych mediów warunki do dialogu i wymiany myśli.

Jeśli możliwości Internetu jako środka przekazu są niezwykłe, musimy ich szukać, porównując Internet do starszych mediów, bo zrozumiałe, iż musi tu chodzić o coś, co odróżnia Sieć od jej poprzedników. Najczęściej wskazywana spośród tych możliwości Internetu jest interaktywność, która pozwala na zachowanie symetrii ról nadawcy i odbiorcy. Z tego powodu Internet można uznawać za „najbardziej dialogowy” ze środków masowego przekazu. Nikt wprawdzie nie odmawia nieintemetowym mediom pewnej interaktywności, jednak ich możliwości w tym względzie – jeśli się ujawniają – są mocno ograniczone. Radio na przykład, dopóki nie zatraciło swej wyjątkowości medium powszechnego, było medium jednokierunkowym, z czasem wzbogaconym o interakcję telefoniczną. Jednak nawet najdłużej trwające pogawędki radiowych spikerów ze słuchaczami nie zmienią faktu, że to spikerzy kontrolują rozmowę, począwszy od nadania jej tematu, a gdyby tylko wymknęła im się spod kontroli – mogą ją przerwać. W telewizji rola nadawcy jest jeszcze bardziej dominująca, kontroluje on bowiem dwa kanały przekazu – wizualny i dźwiękowy. Dostęp do pierwszego z nich stwarza mówiącemu możliwość pewnego wyrównania szans w dialogu z nadawcą instytucjonalnym, głównie z tej przyczyny, że mówiący może posługiwać się kodami wizualnymi, to jednak wymaga jej obecności przed kamerą. Nadawca instytucjonalny kontroluje przekaz i z różnych powodów może ograniczyć swemu rozmówcy dostęp do medium; sama możliwość odebrania prawa do korzystania z przekazu wizualnego jest już czynnikiem znacząco zmieniającym relacje nadawca – odbiorca w medium telewizyjnym. Dodatkową właściwością telewizji jako środka porozumiewania się jest to, że odbiorca jedynie sporadycznie może wystąpić w roli nadawcy – tylko wówczas, gdy zezwoli mu na to nadawca instytucjonalny. Warto jeszcze dodać, iż jakkolwiek zazwyczaj na ekranie telewizora widzimy konkretną osobę nawiązującą i prowadzącą rozmowę, osoba ta zwykle występuje nie we własnym imieniu, lecz w imieniu instytucji, poza tym oprócz niej wiele innych osób kontroluje przekaz i może wpływać na jego przebieg.

Nadawca zyskuje w Internecie możliwość bycia szczerym, a nawet posunięcia swej szczerości do maksimum, ponieważ zastępuje face przez interface. Występuje jako mniej lub bardziej anonimowy uczestnik aktu komunikacji i może sterować ujawnianiem swojego „ja”, może je także kreować w stopniu o wiele większym niżby to było możliwe w komunikacji realnej, nawet telefonicznej. Możliwość kreowania przez nadawcę swojego wizerunku to najistotniejsza konsekwencja oddalenia uczestników aktu komunikacji.

  • Zakupy online

    Powszechnie panuje przekonanie, że zakupy przez internet są o wiele tańsze. Widać to dokła…
Pokaż więcej powiązanych artykułów
Pokaż więcej od Redaktor
  • Budowa strony www

    Dobry kod, na którym oparta jest strona www, powinien być odpowiednio zoptymalizowany, czy…
  • Czy telewizor psuje wzrok?

    Któż nie spotkał się z hasłami typu „nie siedź tak blisko telewizora, bo sobie wzrok zepsu…
  • Gry komputerowe mogą być całkiem opłacalne.

    Choć gry komputerowe to głównie hobby wielu ludzi, okazuje się, że może ono być całkiem op…
Pokaż więcej w Technologie
Komentowanie jest wyłączone.

Zobacz także

Domki letniskowe i całoroczne – z czego budować?

Wychodząc poza konwencjonalne projekty warto pomyśleć o stworzeniu nowoczesnego domu. Jedn…